DING 23!

De titel mag dit keer wel in hoofdletters. In het begin ging het heel redelijk om iedere keer je dingen voor elkaar te krijgen, maar gaandeweg de cursus werd het steeds moeilijker om de dingen op tijd af te ronden. Gelukkig zat er geregeld een plenaire bijeenkomst tussen, wat je motiveerde om weer bij te trekken. Het is mij opgevallen, dat het lang niet altijd lukte, om de dingen in de daarvoor bestemde twee uur per week voor elkaar te krijgen. Veel van de dingen zijn dan ook vanuit huis bekeken en zowel fysiek als psychisch verwerkt. Er is een hele wereld voor me open gegaan. Sommige dingen ervaar ik als zeer nuttig, sommige als best wel leuk en andere dingen heb ik helemaal niets mee. Maar zo moet dat ook: voor elk wat wils. Met name heb ik als zinvol ervaren dat je je nu echt een keer de tijd moest gunnen om je te verdiepen in allerlei wetenswaardigheden. Bij mij komt dat er normaliter niet van. Het is toch altijd snel, snel om snel weer verder te gaan, mee met de vaart der volkeren. In principe komt het er te weinig van om je in de achtergronden van je eigen vakgebied te verdiepen. Wel hoop ik, dat het hier niet stopt, maar dat over een tijdje ding 24 aan de orde komt, want de ontwikkelingen gaan zo snel dat waarschijnlijk ding 25 nu alweer op stapel staat.

Resumerend: zinvol, tijdrovend en blij dat het er op zit.

Bibliotheek 2.0 en de toekomst van bibliotheken

Wie had kunnen bedenken ten tijde van, in ieder geval mijn opleiding dat de computer zo'n grote rol zou spelen in ons werk? De cataloguskaartjes werden nog gestencild en de uitlening gebeurde allemaal nog handmatig. En dat alles is nog maar zo'n 25 jaar geleden. Toen halverwege de jaren 80 de computer werd geïntroduceerd in de bibliotheek was menigeen van ons wellicht even huiverig als nu voor de ontwikkelingen van 2.0. Maar ook die uitdaging gaan we natuurlijk weer aan. De hakken in het zand werkt niet: zand heeft de eigenschap korrelig te zijn, waardoor je de grip kwijtraakt. Een aantal dingen valt natuurlijk wel op en er zijn ook zeker dingen waar we beducht voor moeten zijn. Met heel veel dingen betreffende digitalisering denk ik wel eens: schoenmaker houd je bij je leest. We kunnen wel menen dat we overal verstand van hebben, maar dat lijkt mij redelijk aanmatigend. Ieder vak heeft zijn eigen kennis en kunde. Open staan voor suggesties van de wereld rondom ons heen kan geen kwaad, maar blijf wel kritisch. Het kan niet de bedoeling zijn dat door allerlei input sprake is van vervlakking van het gebodene. Daarnaast ben ik meerdere malen tegengekomen, dat we daadkrachtig moeten zijn en snel moeten handelen. Dat klinkt allemaal leuk, maar is het echt haalbaar? Moet je vervlakken en achter trends aanrennen of moet je er voor zorgen dat hetgeen je te bieden hebt degelijk en betrouwbaar is? Zaak dus om goed af te wegen en niet over één nacht ijs te gaan, alhoewel dat er ook geen tientallen hoeven te worden. RSS-feeds lijken mij wel handig. Daar sta ik niet alleen in, want ik zag dat er aan de Fontys-catalogus wel 50 RSS-feeds gelinkt zijn. Loop ik dus alweer achter de feiten aan! Wat ik in alle bijdragen heb gemist, is de rol van het e-book in de bibliotheek van de toekomst. Iets waar ik als lid van de plaatselijke bibliotheek heel erg benieuwd naar ben.

Sociale bibliotheekcatalogi

Zowel Worldcat als de catalogus van de OBA zijn al vaker door mij bezochte sites. Dan gaat het om gerichte informatie die je zoekt en let je verder niet zo heel erg op alle mogelijkheden die de catalogi je bieden, want snel ontlenen van informatie staat dan voorop. Nu dus de tijd genomen (want daar draait het toch iedere keer weer om), om beide catalogi wat beter te bekijken.

Om te beginnen de catalogus van de OBA. Heel mooi, al die tags aan de linkerkant, maar soms erg ver gezocht. Bibliothecaris als ik ben, miste ik welke vorm van structuur dan ook in de aanvankelijk verkregen resultaten. Er was geen enkele logische volgorde te bedenken: niet alfabetisch, niet chronologisch en niet op publicatiesoort, met andere woorden: een rommeltje. Rommeltjes zijn niet echt mijn ding, dus waar blijft mijn overzicht? Paniek! Gelukkig.....ter rechter zijde kan ik in ieder geval op publicatiesoort zoeken. Toch weer wat gerustgesteld.
Wat mij erg handig leek, was de rubriek "meer informatie", jammer alleen dat die velden vaak leeg waren. Wel heb ik recensies van NBD-Biblion teruggevonden en één keer een flaptekst, maar zelfs auteursinformatie over Mulisch was niet te vinden.

Bij Worldcat uiteraard op hetzelfde onderwerp en dezelfde titels gezocht, want de vergelijking moet eerlijk blijven. Heel vaak kon ik geen tags vinden. Zowel bij de tags als bij beoordedling toevoegen stond meestal de opmerking: u bent de eerste. Toch opvallend bij boeken als Hersenschimmen en Nooit meer slapen. Onduidelijk was mij bij welke druk je moet kijken om je informatie te vinden. Ik kan me voorstellen dat dat voor meerdere gebruikers geldt. Wanneer er dan geen controle op de diverse oordelen en tags plaatsvindt, krijg je dat de ene druk wel allerlei toegevoegde gegevens heeft en een andere druk niet, of onafhankelijk van elkaar andere toevoegingen. Soms kwam ik tegen wat lezers van een bepaalde titel ook lazen. Wel leuk, maar ook iets om voorzichtig mee te zijn. Wanneer dat gekoppeld is aan het leengedrag mag je daar nog niet alles uit afleiden: lenen is lang niet altijd lezen!

De toekomst: waar zal die ons naar toe leiden? Ik vind het allemaal wel heel spannende ontwikkelingen en zie de toekomst dan ook met graagte tegemoet. Sociale bibliotheekcatalogi hebben voordelen, maar volgens mij moet er toch enige vorm van redactie overheen gaan, anders gaat de voor ons bibliothecarissen heilige structuur helemaal teloor. Zelf denk ik dat die niet heilig is, maar enige vorm van eenduidigheid is te preferen boven volledige willekeur en anarchie. De veelheid aan informatie die internet genereert vraagt om structuur, anders worden het allemaal spelden in hooibergen en heel veel wanhoop.

Last fm

Met een heerlijk muziekje op de achtergrond mijn nieuwe blog aan het schrijven. Aanvankelijk kon ik me niet zo heel erg vinden in de muziek die mij gepresenteerd werd, maar inmiddels hoor ik erg leuke muziek voorbijkomen. Ongeduldig als altijd, was ik al naar last fm gegaan zonder een inlogaccount te hebben gezien. Daar wat rond zitten snuffelen en mijn favoriete muziek beluisterd. Last fm laat wel muziek horen, maar nu snap ik waarom er allemaal zulke, voor mij, onbekende namen in de historie stonden! Het gevraagde gaat aan je voorbij, maar andere nummers passeren de revue. Erg leuk, maar of het zakelijk iets oplevert? Overigens genoten van het stukje van de hand van onze oud-collega Nico Dijkshoorn.

Sociale netwerken

Jaja, sociaal als we zijn (echt wel), maar moet dat nou echt allemaal via de PC? In een filmpje moet ik horen dat het leuk is om te weten wie de vrienden van mijn vrienden zijn. Hopelijk mag ik daar toch wel vraagtekens bij plaatsen. Het lijkt de Story of de Privé wel: ook allemaal non-informatie waar ik beslist niets mee wil. Daarnaast lees ik dat Bibliotheek 20 ning een netwerk is van toekomstgerichte bibliotheekmensen. Lijkt dit alleen voor mij aanmatigend of is het dat echt? Een aantal maanden geleden heb ik me over laten halen om me aan te melden bij LinkedIn. Nou: klaar ben je! Misschien komt het omdat ik geen echt goed profiel heb aangemaakt, maar ik wordt bedolven onder allemaal bull shit. De enige interessante vraag die ik tegenkwam, was hoe je in vredesnaam van LinkedIn af kon komen. Je klikt op de vraag, die koud een dag oud is, en wat schetst mijn verbazing: de vraag staat al niet meer op het net. Waarschijnlijk is men bang dat er nog veel meer mensen zijn die zich willen ontlinken. Wat mij betreft klopt dat beslist. Ik houd me dus zeker aanbevolen voor tips! Privé zal ik dus beslist niet deelnemen aan sociale netwerken: dat wil zeggen: ik heb wel telefoon (zelfs een mobiele, ga ik toch een beetje mee met mijn tijd) en email. Daar wil ik het bij laten. Voor wat betreft de werkomgeving: voor de BO zou ik niet weten of het zinvol is om op een netwerk actief te zijn. We hebben onze eigen teamsite waar heel wat informatie op terug te vinden is en uiteraard ook daar onze inboxen. Ik ben ervan overtuigd dat iemand die ons wil vinden, ons kan vinden en vraag me daarbij in alle gemoede af, of iemand ons op Hyves zou zoeken. Misschien ben ik inderdaad van de oude stempel........zucht......maar ik houd nog wel tijd over voor een boek!

Librarything

Pfffffff......... en nog veel meer gesteun en gekreun. Wat ben je snel weer alles vergeten. Net terug gekomen van vakantie een dagje thuis zitten 23-en. Wat ik gedaan heb, weet ik niet, maar het duurde en het duurde en ik kreeg geen enkel boek op mijn boekenplank. Dus: de hulp van collegae ingeroepen, en jawel, je raadt het al: binnen no time stond het eerste boek op de plank zonder ook maar enige hulp van anderen. En ook vandaag weer moeten leren dat je eerst ingelogd moet zijn wil je überhaupt een nieuwe blog aan kunnen maken. Zal ik het ooit leren? Of ben ik 23-dingen-moe? In ieder geval staan er inmiddels 10 boeken op mijn eigen plankje. Het aantal leden varieert van 5 tot 244. Natuurlijk heb ik wel geprobeerd om een aantal titels uit te zoeken waarvan ik het vermoeden had, dat zij niet door zo heel veel mensen gelezen zouden zijn, en dat is in een aantal gevallen zeker gelukt! Helaas heb ik vantevoren niet echt goed opgelet, want één van mijn titels heb ik bewertkt. De Duitstalige titel kon ik wel terugvinden, maar de Nederlandse niet. Dat leverde volgens mij rond de 170 leden op. Toen de titel bewerkt was naar de Nederlandse naam, beleven er nog 25 leden over. Waarschijnlijk zijn er dus maar weinig mensen die zich de moeiete getroosten om de titel aan te passen, want ik weet zeker dat Ernst Weiss vaker in het Nederlands is gelezen dan 25 keer, anders was er geen tweede druk verschenen in de nieuwe vertaling. Ik zal nog even te rade moeten gaan hoe ik mijn boekenplank op mijn blog krijg, dus hopelijk houden jullie dat nog tegoed. Overigens had ik in een heel grijs verleden al een keer naar Library thing gekeken (ha, toen dus al een digitale boekenwurm).

Web 2.0 toepassingen

Alle sites bekeken die een overzicht bieden wat er allemaal voor sociale netwerken op het web terug te vinden zijn. Net als de meesten van jullie, vond ook ik Go2web20.net de prettigste om mee te werken. Met name de laatste mogelijkheid stelde mer teleur, omdat daar opgemerkt werd dat met name aandacht was besteed aan Nederlandse items. Wanneer je dan gaat zoeken, beland je in een brei van sites. Heb daarom via Go2Wen20.net gezocht bij vakanties en bij foto's en heb mijn hart nog even opgehaald aan allerlei plaatjes over de Provence. Dat leverde uiteraard veel lavendel op, alhoewel die nu nog niet in bloei staat. Ik had het geluk dat ik aanvankelijk een site koos die probleemloos en zonder inloggen inzichtelijk was. Daarna heb ik nog een aantal sites bezocht waar ik wel in moest loggen. Daar heb ik voor gepast. Daarom maar een eigen foto geupload, een beeld waar Erik misschien nachtmerries van krijgt, maar zeg nou zelf, de Mont Ventoux blijft toch een schitterende berg!